«Δεν γνωρίζουμε τι είναι,» ισχυρίζεται ο Tom Muxlow από το Κέντρο Αστροφυσικής Jodrell Bank, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το αντικείμενο εμφανίστηκε τον περασμένο Μάιο, όταν ο Muxlow και οι συνάδελφοί του παρακολουθούσαν μία ασυσχέτιστη αστρική έκρηξη στον Μ82 με τη χρήση του δικτύου ραδιοτηλεσκόπιων MERLIN. Μία φωτεινή κηλίδα ραδιοεκπομπών έγινε ορατή μόνο για λίγες μέρες, γεγονός αρκετά γρήγορο για την αστρονομία, αλλά αρκετό για να προβληματίσει τους αστροφυσικούς.

Το σίγουρο είναι ότι δεν μοιάζει με τις ραδιοεκπομπές των υπερκαινοφανών αστέρων. Συνήθως, γίνονται πιο φωτεινές με το πέρασμα των εβδομάδων και σιγά σιγά, μετά από μήνες αρχίζουν να εξασθενούν, με το φάσμα της ραδιενέργειας να αλλάζει συνέχεια. Η νέα πηγή άλλαξε ελάχιστα ως προς τη φωτεινότητά της μέσα σε ένα χρόνο και το φάσμα της παραμένει σταθερό

Ταχύτητα παραμόρφωσης

Εντούτοις, φαίνεται πως μετακινείται, και μάλιστα αρκετά γρήγορα. Η ταχύτητα των εμφανών του πλευρών είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερη της ταχύτητας του φωτός. Τέτοια «υπέρφωτη» κίνηση έχει ξαναπαρατηρηθεί στο παρελθόν, σε υπερ-ταχεία ρεύματα υλικού που εκτινάχθηκε από μαύρες τρύπες. Το υλικό σε αυτά τα ρεύματα μετακινείται προς τα εμάς με μικρή γωνία και ταξιδεύει με ανάλογη ταχύτητα με αυτή του φωτός, ενώ η σχετικότητα παράγει ένα είδος οφθαλμαπάτης, που κάνει την κίνηση να φαίνεται υπέρφωτη.

Θα μπορούσε το αντικείμενο να είναι μία μαύρη τρύπα; Δεν βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του Μ82, όπου οι αστρονόμοι θα περίμεναν να βρουν το είδος της γιγαντιαίας κεντρικής μαύρης τρύπας, όπως έχουν οι περισσότεροι από τους γαλαξίες, άρα ενδεχομένως να είναι ένα μικροκβάζαρ μικρότερης κλίμακας.

Το μικροκβάζαρ σχηματίζεται μετά από την έκρηξη ενός γιγάντιου αστέρα, αφήνοντας πίσω μία μαύρη τρύπα, περίπου 10 με 20 φορές τον όγκο του ήλιου, που στη συνέχεια αρχίζει να «τρέφεται» με αέριο από ένα συνοδό άστρο, που επιβίωσε της έκρηξης. Τα μικροκβάζαρ εκπέμπουν ραδιοκύματα, αλλά κανένα από αυτά δεν είναι τόσο φωτεινό στο γαλαξία μας όσο η νέα πηγή στον Μ82. Επίσης, τα μικροκβάζαρ δημιουργούν πολλές ακτίνες Χ, ενώ στο μυστήριο αντικείμενο δεν παρατηρήθηκε καμία ακτίνα Χ. «Επομένως, δεν είναι ούτε μικροκβάζαρ,» ισχυρίζεται ο Muxlow.

Μία από τις καλύτερες υποθέσεις του είναι πως η ραδιενεργή πηγή είναι ένα είδος πυκνού αντικειμένου, που προσελκύει περιβάλλον υλικό, ίσως μία μεγάλη μαύρη τρύπα ή μία μαύρη τρύπα σε ασυνήθιστο περιβάλλον. Ίσως το φαινόμενο αυτό να συμβαίνει ενίοτε και στο γαλαξία μας, αλλά είναι πιο σύνηθες στον Μ82, γιατί ουσιαστικά πρόκειται για ένα κοσμικό καζάνι, όπου δημιουργούνται τεράστια αστέρια και εκρήγνυνται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από αυτόν στον Γαλαξία μας, δημιουργώντας πολλές καινούργιες μαύρες τρύπες.

io9